Првата недела во Скопје е зад мене. Впечатоците се сменети, па сакам да ги запишам.

1. Јавен превоз – понекогаш подобро пеш.

Не е предвидлив. На постојките нема ознаки ниту распоред, а електронски табели има само понекогаш.

Без мобилен – изгубен си.

Но и Google не секогаш помага. Еднаш чекав четириесет минути, пуштајќи неколку автобуси, додека не сфатив дека тие што ги покажува мапата воопшто не возат таму.

За среќа сакам да одам пеш – често е побрзо.

Автобусите знаат да бидат валкани.

2. Воздух – без драма.

Последниве денови е сосема во ред. Значи смогот не е постојана состојба – можеш да „ги проветриш“ дробовите.

3. Температура – потопло од што очекував.

Навистина е топло. Првиот впечаток не важеше.

На 10 степени одам во летна јакна и излегувам на балкон во гаќи – и навечер. Пријатно е.

Во Полска тоа не би било можно.

4. Парното со своја логика.

Топло е – а радијаторите греат цел ден. Не можеш да ги исклучиш.

Се мислам дали треба да ја пуштам климата во зима.

5. Лебарки – подобро да се спријателиш.

Уште една ми се појави во купатилото. Очигледно секогаш треба да се затнува одводот – пената не е доволна.

Читам дека „така е на југ“. Клима, но и запоставени згради и инсталации.

Понекогаш си ги замислувам како пеат низ цевките: „Македонија ти нуди љубов и сѐ…“

6. Купување – скапо. Лекување – евтино.

Продавниците се поскапи отколку во Полска, но преглед, рентген и гипс ме чинеше само околу 28 евра. Вистинска прилика.

7. Заеднички простории.

Веќе не можам да се преправам дека не го забележувам. Во ходникот смрди, дури зафаќа и преку вратата.

Ова е трет стан во кој живеам во Скопје (вклучувајќи го и летото), и секогаш исто. Како никој да не чисти.

Летово живеев во зграда со рецепција, чувар и скапи коли во гаража – а сепак, чистотата на ходниците беше сомнителна.

Среќа, овој стан е најсвеж досега. На седми кат е. Се надевам барем технички го одржуваат лифтот.

8. Замки и блокирани тротоари.

Ја скршив раката затоа што некој си „обезбеди“ паркинг со тенка, невидлива жица на висина под колено. Тротоарот беше блокиран – немаше друг премин.

Воопшто, во Скопје тротоарите често се паркинг. Мораш да ги заобиколуваш колите по коловозот – по цела улица.

9. Кога врне – како да си во село.

Дупки, нерамнини, нечистотија.

Како никој да не ги чисти улиците.

Кога врне – бара, кал. Нема шанси да останат чисти обувките.

10. Државна болница – побрзо отколку во Полска?

Тука ме изненадија пријатно. Спротивно од тоа што го слушав од Македонци.

Грижата беше брза и добра, кадарот љубезен, цената ниска.

Сепак, не сакам да ја скршам другата рака за да проверам повторно.

11. Дали Скопје е „вистинска Македонија“?

Луѓето се љубезни, но повеќе затворени и забрзани.

Се прашувам дали Скопје е уште онаа Македонија што ја знам од другите места?

9 декември 2025